سلام ...

چقدر غريبه ام و چقدر عجيبه نوشتن اينجا!!!

سلام

دندون درد امانم رو بريده و ولم نمي كنه بايد هر چه زودتر به داد خودم و دندونم برسم
درست در لحظاتي كه فكر مي كنم همه چيز خوب و عاليه مثلا وقتي به ندرت اشتهام زياد ميشه
و دارم حسابي ميخورم، همون مواقعي كه هيچ غم و غصه اي ندارم يا وقتی از کوه پايين ميام و دارم فکر می کنم چه روز خوبی بود  يا وقتی از کوه پايين ميام و دارم فکر می کنم چه روز خوبی بود، اين دندون درد لعنتی به جونم ميفته و بيچارم ميکنه ...حالا يكي بگه آخه دختر بيماري كه اينقدر به خودت ذجر ميدي!!!
برو خودتو خلاص كن. باشه باشه حتما ميرم اين جمله ايه كه 1 ماهه دارم به اين واون ميگم و هنوزم هيچي به هيچي الانم داره تو دهنم ذوق ذوق  ميكنه وای خدا خودت رحم کن ... ولي باشه اين دفعه حتما ميرم.

دارم كارم رو عوض ميكنم در حقيقت با جاي قبلي خداحافظي كردم و دارم ميرم جاي جديد هفته سختي رو گذروندم پر از التهاب و سر در گمي خيلي چيزا دستگيرم شد. خيلي از ترفند ها و در حقيقت نامردميهايي و خدانشناسيها كه كارفرمايان محترم مي تونن انجام بدن و اكثرا انجام ميدن رو به چشم ديدم و حس کردم بعضی ازين خانومها و آقايون تا جايی که ميتونن کم ميذارن منظورم اينه که سعی ميکنن حداقل حقوق و مزايا البته اگه باشه!! و حداکثر کار ی رو که ميشه به اجرا بذارن خلاصه در اين چند روز اخير يه كم راه ورسم برخورد با اين مردمان(نامردمان) رو ياد گرفتم. سخت گذشت ولي تجربه خوبي بود اميدوارم همه چيز ختم به خير بشه وجاي جديد جاي مناسبي باشه.

درود و دو صد بدروود

ما ديديم امروز صبح بعد از ۱۲ ساعت کار ديروز همچين بفهمی نفهمی شاد شنگوليم گفتيم بیاييم بنويسيم که ازين فرصتها کم پيدا می شود چنين شد که الان در خدمت شماييم آنهم با قول شاهانه، که آمديم و رفتيم و خورديم و فرموديم و احتراماتی ازين دست ...

اول از همه بگوييم که دلمان برای عمو اسدمان تنگ شده و نگرانشان هستيم چون وبلاگشان را نمی توانيم ببينيم و همچنيين خودشان را کجاييد عمو جااااااااان؟؟؟؟...

دوم اينکه اينجايی که داريم کار می کنيم دير يا زود ادغام ،منحل يا چيزی در همين مايه ها می شود و ما ازين موضوع کم خوشحال نيستيم حتی اگر به قيمت از کار بی کار شدنمان تمام شود...

سوم اينکه چون اين جماعت اداريون ديروز ما را زياد نگه داشتند الان با خيال راحت و بدون عذاب وجدان نشسته ايم و برای دل خودمان بلاگ می نويسيم و هنوز کار را شروع نکرده ايم تا چشمشان کور شود...

چهارم اينکه با اينکه به خاطر تنبلی خودمان دوستانمان کمتر به ما سر ميزنند ولی چون آنهايی که خيلی  دوستشان داريم باز هم اينجا می آيند ما اصلا ناراحت نيستيم و از همينجا روی ماهشان را می بوسيم بدين گونه ...

پنجم اينکه ما برويم سراغ کارمان تا نيامدند ببيننمان الفرار  ...

سلام
وای خدا دیگه داغ کردم کممممممممممممممممممک
این چند روزه اندازه ی همه عمرم برنامه نوشتم این آخری هم یه جایی گیر کرده کلافم کرده میخوام فرار کنم ایها اناااااااااااااااااااااااس
همین روزاست که مغزم بگه پوغ
خیلی خسته شدم خیلی خیلی
آخه من تا برنامه هامو نتونم بنویسم همه ی زندگیم مختل میشه مخصوصا اگه حس کنم هیچوقت جواب نمیدن...مثلا صبحانه نمی خورم ...ناهار نمی خورم...به هیچکس تلفن نمی زنم...آن لاین نمیشم..همه چيز برام بی ارزش ميشه  و اینقدر حالم بد میشه که دلم میخواد خودمو از پنجرمون یا از بالای یکی از پلهای عابر پیاده پرت کنم پایین...جدی میگمااااااااااااااا
الانم دلم میخواد گریه کنم و این آبی رو که گذاشتم بدم به گلدونا بریزم توی این مانیتور لعنتی شاید بتونم 2 و3 روز استراحت کنم
الان ساعت 6:30 هست و من بجای اینکه ساعت 4 با سرویس برم خونه هنوز سر کارم.4 شنبه هم ساعت 8 رفتم خونه 3 شنبه هم ساعت 9:30  که چی مثلا؟؟؟؟ ؟ همه میرن خونه استراحت میکنن من بیچاره باید بمونم اینجا و شاهد منفجر شدن سرم و کم سو شدن  چشمام باشم.
شیطونه میگه بزن زیر همه چیزو از فردا نیا سرکار ميخوام که اين چندر غازو بهت ندن.. خواهش می کنم کسی نگه تحمل کن درست میشه اینا همه تجربه میشه برات نمی خواااااااااااااااااااااام یه چیز دیگه بگین لطفا مثلا بگین آرررره منم اگه جای تو بودم خودمو پرت می کردم پاییییییییییین.
اصلا من کار اینجوری نمیخوام. میخوام بیام بیروون ازینجااااا.اصلا من نمی خوام یه زبون برنامه نویسی  رو یاد بگیرم که ادمای کمی الان بلدن نمی خواااااااااااام. میخوام یه چیزی یاد بگیرم که خیلیا بلدن که بتونن کمکم کنن که وقتی یه جایی گیر می کنم
بشه درم آورد.

 ای هواااااااااااااااااااااااااااار
 آخییییییییییش